Een laatste ronde met Christina Hering

Christina Hering straalt. Ze heeft zojuist op de beroemde blauwe tartanbaan in Berlijn de laatste ronde van haar carrière gelopen. Met een witte strik in haar haar sprint ze over de finishlijn. Familie, vrienden en fans vieren haar. Terecht. Want de altijd goedgehumeurde hardloopster heeft de afgelopen tien jaar de 800 meter in Duitsland gedomineerd. Ook internationaal heeft ze indruk gemaakt: ze nam in 2016 en 2021 deel aan de Olympische Spelen en sprintte tijdens haar thuis-EK in München in 2022 naar de finale. Nu heeft ze een waardige, emotionele afsluiting gevierd tijdens de ISTAF in Berlijn.

We spreken met Christina een dag na de finale van de 800 meter op de Olympische Spelen van Parijs. Zelf heeft ze zich niet gekwalificeerd. Het was haar laatste grote sportieve doel. Toch is Christina vrolijk, vriendelijk – en in Parijs. Ze wil de sfeer meemaken, naar andere sporten kijken en haar teamgenoten aanmoedigen. Dat dit niet alleen niet gemakkelijk voor haar is, maar ook pijn doet, is bij Christina een beetje te merken en volkomen begrijpelijk. Parijs was immers een doel waar ze jarenlang naartoe heeft gewerkt en zou ook voor Christina, die al twee keer aan de Olympische Spelen heeft deelgenomen, een nieuw hoogtepunt in haar carrière zijn geweest. Nu kan ze alleen maar zeggen: „Het was oké voor mij om ernaar te kijken, ik heb er vrede mee.“ Toch heeft ze de finale en de sportavond in het Duitse Huis gevierd.

Soms is het gewoon pech

Al tien jaar domineert Christina de 800 meter bij de vrouwen; bij elf Duitse kampioenschappen won ze negen keer goud. Daarbij komen nog drie gouden medailles in de estafette en zes in de zaal. Dat het na Rio en Tokio met Parijs niet gelukt is, was nipt. En pech, zoals ze zelf zegt.

„Gezien mijn positie op de wereldranglijst en mijn vorm zou het zeker mogelijk zijn geweest. Ik miste alleen een snelle race. Maar helaas waren de omstandigheden meestal niet gunstig“,

legt Christina uit.

Het juiste moment

Dat ze niet in Parijs mocht starten, is zeker geen smet op Christina’s palmares, maar als kroon op haar carrière had ze het begrijpelijkerwijs toch graag gewild. „Ik geloof eigenlijk dat er nog meer in mij zit, maar voor mij is nu gewoon het moment gekomen waarop ik wil stoppen”, zegt de sportmilitair, die inmiddels in Berlijn woont. Begin september liep ze haar laatste rondjes tijdens de ISTAF. Inclusief een ereronde om nog één keer afscheid te nemen. In topvorm, voor een groot publiek, bij prachtig weer en met alle mensen die haar dierbaar zijn. Wat daarbij ook duidelijk werd: Christina zal een leegte achterlaten; de Duitse atletiekwereld en vooral haar trainingsgroep zullen haar missen.

Hoogtepunt EK thuis

„Ik kan met trots terugkijken op wat ik heb bereikt“

, zegt de in München geboren atlete. Als hoogtepunt noemt ze hier het EK in eigen land en het bereiken van de finale op de 800 meter, waarin ze als zevende eindigde. „Dat ik de druk heb doorstaan en de finale heb gehaald, was voor mij echt iets waar ik heel trots op ben en ik heb ook al gemerkt dat ik nu eigenlijk zou kunnen stoppen“, blikt Christina nog eens terug. Zoals we weten, heeft ze daar toch vanaf gezien; ze is van trainer, trainingsgroep en woonplaats veranderd om nog één keer voluit te gaan, de Olympische Spelen in het buurland mee te maken en gewoon een topsportster te zijn die er altijd in gelooft dat ze zich nog verder kan verbeteren.

Plezier als sleutel tot consistentie

Misschien wel de grootste prestatie van sporters is het om gedurende een lange periode succesvol te zijn. Voor Christina was de belangrijkste factor om dat te bereiken dat ze het plezier in de sport niet uit het oog verloor.

„Er waren natuurlijk periodes waarin de druk die ik mezelf oplegde me bijna overweldigde, maar in principe had ik altijd het gevoel dat ik mijn sport echt vanuit mijn hart beoefende. Het was gewoon mijn grote passie en het voelde zelden als werk“

, geeft Christina een kijkje in haar gevoelsleven en in haar recept voor succes.

Lichamelijk en geestelijk gezond

Gedurende haar hele carrière heeft Christina er altijd op gelet om op de lange termijn gezond en fit te blijven en tijdens de training geen risico’s te nemen die haar lichamelijk of geestelijk schade hadden kunnen toebrengen. „Ik denk dat ik een heel goed gevoel had voor wanneer ik bewust even een pauze moest inlassen en afstand moest nemen van de sport“, zegt Christina. Daarbij kreeg ze altijd veel steun van buitenaf, van familie en vrienden. „Deze emotionele steun is naar mijn mening ook heel bepalend voor een succesvolle carrière“, aldus de inwoner van München.

Compressieboots voor sneller herstel en snellere benen

Tot de genoemde pauzes rekent Christina ook het herstel, waaraan ze na of tussen twee trainingen altijd veel belang heeft gehecht.

„Hoe ouder je wordt, hoe belangrijker herstel wordt; je kunt niet meer zoveel intensiteit en omvang aan als misschien nog toen je begin twintig was“

, zegt Christina. Veel fysiotherapie en actieve herstelperiodes zijn voor de 29-jarige atlete de sleutel tot gezondheid op de lange termijn. „Sinds enige tijd gebruik ik ook regelmatig de COMPRESSION BOOTS en ik vind het een zeer effectief hulpmiddel voor herstel“, aldus Christina.

Niet zonder mijn kussen

„Wat vaak over het hoofd wordt gezien, is slaap. Tussen twee trainingen door deed ik ook altijd graag een kort dutje om weer op krachten te komen”, vertelt Christina. Daarbij lag haar hoofd natuurlijk op het Recovery Pillow van BLACKROLL.

„Ik vind het kussen ook geweldig omdat het heel compact kan worden opgeborgen, waardoor ik het overal mee naartoe kan nemen. En dat is gewoon heel fijn als je zo veel onderweg bent, dat je dan toch altijd hetzelfde kussen hebt“

Met plezier naar een volgend hoofdstuk

In de toekomst zal Christina niet meer zo veel onderweg zijn. Hoewel het na de ISTAF voorlopig nog niet rustig wordt. Eerst verhuist ze terug naar München, daarna gaat ze twee maanden naar Australië. Na tien jaar topsport is Christina gewend aan al dat reizen. Alleen is er deze keer geen druk: ze hoeft niet te trainen of te presteren op een wedstrijd. Maar een vakantie in de hangmat wordt het ook niet. Want na zoveel jaren in de topsport is het voor haar sportershart belangrijk dat ze het op een rustige manier afbouwt. „Het is niet gezond om nu van 100 naar nul procent terug te schakelen, daarom moet ik de komende maanden en jaren recreatief sporten. Maar daar heb ik ook zin in: sporten zonder enige druk. Zo heb ik de afgelopen jaren bijvoorbeeld niet geskied, omdat het risico op blessures me te groot leek”, zegt Christina, die zich nu al verheugt op de komende winter. Ze ziet zichzelf in de toekomst ook wel op een tennis- of beachvolleybalveld. In ieder geval zal sport, net als het Blackroll-kussen, haar in het dagelijks leven blijven vergezellen. Of de sportwetenschapper met een master in management ook beroepsmatig in de sportbranche zal blijven, wordt pas in de komende maanden beslist.

We wensen Christina het allerbeste voor de volgende fasen in haar leven!