Hoogtestage in de Sierra Nevada: de onzichtbare voorbereiding op de Tour de France 2026
"Veel mensen zien niet wat er achter het succes schuilgaat."
Terwijl miljoenen mensen momenteel de Tour de France volgen, begint het belangrijkste deel van het verhaal lang vóór de Grand Départ.
Niet vóór juichende fans. Niet vóór televisiecamera's. Maar op een hoogvlakte in de Spaanse Sierra Nevada.
Daar, waar er weinig meer is dan asfalt, bergen en dunne lucht.
Samen met het wielerteam Soudal Quick-Step, de Wolfpack, waren we precies daar.
"Hoe hoger we komen, hoe stiller het wordt."
We zitten in de begeleidingsauto.
Vóór ons verdwijnt het peloton in de bergen.
Met elke kilometer wordt de weg smaller. Met elke hoogtemeter stiller.
Op een bepaald moment is hier boven helemaal niets meer. Geen cafés. Geen toeschouwers. Geen huizen.
Alleen perfect geasfalteerde wegen, bergen en dunne lucht. Precies die leegte maakt de Sierra Nevada tot een van de belangrijkste trainingslocaties in de internationale wielersport. Hier telt alleen de volgende klim.
Met elke minuut dat onze cameraploeg hoogte wint, stijgt de druk op de oren. De lucht wordt merkbaar dunner. Terwijl wij de hoogte allang voelen, blijven de renners vóór ons ogenschijnlijk onaangedaan doortrappen. De wegen rond het trainingskamp liggen op meer dan 2.000 meter. Daarboven verrijst de Mulhacén – met 3.482 meter de hoogste berg van het Spaanse vasteland.
Hier boven is niets dat afleidt van de essentie.
"Wat op televisie beheerst overkomt, voelt van dichtbij compromisloos aan."
Het meest indrukwekkende gebeurt niet bergop. Maar bergaf.
Zodra de weg zich opent, versnellen de renners binnen enkele seconden naar een tempo dat we vanuit de auto nauwelijks kunnen bijhouden.
Centimeters naast de vangrail. Bocht na bocht.
We proberen in de auto te begrijpen met welke vanzelfsprekendheid de Wolfpack zich door deze bergen begeeft. Elke renner kent zijn lijn. Iedereen vertrouwt op elkaar.
Recovery in het dagelijks leven van de Wolfpack
- Geen tijd verliezen in de teambus: direct na intensieve trainingen begint het herstel – vaak nog voordat de fiets is opgeborgen, zitten de jongens al met de Compression Boots 2.0 in de teambus.
Herstel ondanks hotelwissels: tijdens de Tour de France wisselen de renners binnen enkele weken talloze hotels. Routines zoals het Recovery Pillow helpen om ook onderweg constant goed te slapen.
- Blijf de routines in het oog houden: topprestaties ontstaan niet pas tijdens de wedstrijd, maar in de voorbereiding, het herstel en de vele kleine routines daartussen.
- De onzichtbare procentpunten: precies daar begint de samenwerking tussen BLACKROLL en Soudal Quick-Step – in de momenten die bijna niemand ziet, maar die het verschil maken.
"Hoe meer je traint, hoe meer je gewend raakt aan het lijden."
Het zijn maanden vol pijn in de benen. Pijn in de rug. Valpartijen. Zonnebrand. Dagen waarop het lichaam liever pauze zou nemen. En toch stappen ze de volgende ochtend weer op de fiets.
De renners verwoorden het zelf het beste: "De wens om jezelf steeds verder te pushen, hoort er gewoon bij. Misschien moet je het lijden op een bepaald moment zelfs gaan waarderen. Maar dan zijn er die momenten – wanneer je een klim drie seconden sneller rijdt of een sprint wint."
Precies die momenten drijven ons aan. Ze zijn de reden waarom we steeds weer onze grenzen opzoeken.
Voor de renners is het een bijzonder gevoel van trots. Op het beslissende moment het absolute maximum kunnen geven, telt meestal nog meer dan het resultaat zelf.
Na een paar dagen in de Sierra Nevada reizen we af. De geheugenkaarten zijn vol, de indrukken in ons hoofd klinken dagenlang nog na. We verwerken eerst alles.
Het wordt ons duidelijk: elk Tour de France-verhaal begint precies hier. In de hoogtetrainingskampen van de teams, waar de basis wordt gelegd voor de latere momenten in de schijnwerpers.
Tussen asfalt. Op meer dan 2.000 meter hoogte. Natte wielershirts. En de vele routines waarvoor elke dag discipline nodig is. Die uiteindelijk zorgen voor dat ene moment om helemaal boven te staan.
