Goede prestaties zijn geen toeval. Ze zijn het resultaat van training – en van wat daarna komt.

Hoeveel tijd investeer je in training? En hoeveel in herstel? De meeste sporters verwaarlozen juist dat – en vragen zich af waarom ze geen vooruitgang boeken. Actief herstel is echter geen extraatje. Het is de voorwaarde voor prestatieverbetering.

Waarom herstel belangrijk is

Elke sportieve inspanning laat sporen achter in het lichaam: energiereserves raken uitgeput, spiervezels raken beschadigd, de pH-waarde verandert. Pas in de herstelfase worden deze beschadigingen hersteld, worden stofwisselingsafvalstoffen afgebroken en wordt het prestatievermogen weer op peil gebracht. Wie te vroeg weer gaat trainen, begint al uitgeput aan de volgende sessie – en traint zichzelf van training tot training de grond in.

Actief versus passief herstellen

Er zijn twee vormen: passief herstel – dat wil zeggen slaap, voeding en ontspanning – en actief herstel, waarbij je gericht de doorbloeding stimuleert, spieren losmaakt en spanningen wegneemt. Beide horen bij elkaar. Wie alleen passief herstelt, laat potentieel onbenut.

Hoe lang heeft het lichaam nodig?

Dat hangt af van de intensiteit, je conditie en de belasting van het dagelijks leven. Terwijl profs meerdere keren per dag kunnen trainen, hebben recreatieve sporters na een intensieve training tot wel 72 uur nodig. De herstelhartslag – gemeten direct na de training – geeft je een goede indicatie van hoe snel je herstelt.